سنا گفت:
ميشه در مورد تفاوت هاي سواري با هانور و سل فرانس با نژاد هاي مثلا تركمن توضيح بديد؟
شایدچند اشاره کو چک بتونم بکنم تا چه دریافت گردد.
اسبهایی که در ایران عمومی هستند تروبرد,ترکمن,عرب وکردو...عمدتا"اسبهایی خونگرم وروبه جلویی هستند که سواران عمدتا"از کتفها وبازوهای خوبی برای کنترل سرعت آنها برخوردارند؟!وکمتر نیاز به تحریک واستفاده از نشیمن وساق دارند؟!
این حقیقتی دربالاترین سطح سواری کشوراست که دستهای سواران ایرانی بسیاربیشتر ازساقهای آنها کار می کندواین سطح را بگیر تا به سوار مبتدی برسی.
در ایران اسبی که رو به جلونباشد نیاز به ساق داشته باشد انگارکه روی اعصاب سوار راه می رود؟!
ولی این دو نژادوارداتی برای آموزش نیاز به تحریک وتربیت رو به جلو دارد.
دومین مورد نوع گام برداری وتعلیق ودامنه حرکت بسیاربالای ایندو نژاداست که بابدنهای منقبض ما سا زگار نیست وبه جرات کمتر سواری(به خصوص مبتدی)قادر به اجرای یورتمه کشیده(نشست داخل زین)در تعلیق وگام برداری این نژادمی باشد.
ومورد بعدی اینکه نژادهای ایرانی در کار وتمرین اشتباهات سوار را پوشانده وجبران میکند (شما با چک ولگدهم بالاخره کار مورد نظر خود را به گمان خودپیاده می کنی واین هنر یا نمی دانم چه بگویم! نجابت اسب ایرانی است) اما با این نژادها کوچکترین اشتباه ویا اصرار به اشتباه با عکس العمل ,گهگیری,وقفل شدن فکری مواجه خواهی شدانگار بافرهنگ سواری ما آشنانیست.؟!
البته اینها به نواقص این اسبها نیست,بلکه از استعداد خوب سواری ماناشی می گردد.
امیدوارم توانسته باشم تا حدودی بگویم.