sohrab
Active member
شايد قراقستان اولين پرورش گاه اسب باشد
شواهد به دست آمده ا ز تجزيه عناصر خاك در يك محوطه پرورش اسب در شش هزار سال پيش، حكايت از آن دارد كه مردم منطقه بوتاي در قراقستان از جمله نخستين مردماني بودند كه قادر به اهلي كردن اسب ها شدند
اين مردم احتمالا علاوه بر سواري از شير و گوشت آن ها نيز استفاده مي كردند.
به گفته دكتر «ساندرا اولسن» از متخصصان فعال در موزه تاريخ طبيعي پترز بورگ كه سال ها در راس يك تيم پژوهشي درباره اسب هاي اهلي تحقيق و بررسي ميكند ، محوطه هاي پرورش اسب معروف به «كراسني يار» بخشي از يك سايت باستان شناسي در شمال قراقستان است كه زماني روستايي بزرگ و محل استقرار روستايياني از عصر مس، به نام «بوتاي» بود.
علاوه بر اين «رزماري كاپو» متخصص زمين شناسي نيز كه از دانشگاه پترزبورگ با اين تيم پژهشي همكاري دارد، شواهدي از خاك به جامانده حاوي عناصري از بقاياي مربوط به اسب ها در اين منطقه بدست آورده است كه نمونه يادشده را هفته گذشته به همايش انجمن زمين شناسي امريكا در فيلادلفيا ارائه كرد.
از ديگر سو «ميلاندا زدر» باستان شناس و متخصص در زمينه اهلي شدن جانواران و گياهان گفت:« هنوز هيچيك از علائم و نشانه هايي كه حاكي از بروز تغيير دراسب ها همراه با اهلي شدن آن هاباشد براي ما قابل درك نيست.»
وي با اشاره به بروز تغييرات فيزيكي در استخوان اسب ها كه از محوطه هاي باستاني بدست آمده تاكيد دارد كه تاكنون هيچ مسير مستقيمي براي تعيين اين كه چه گروه يا اقوامي در اين دوره كهن اقدام به اهلي كردن اسب ها كرده اند، بدست نيامده بنابراين فرضيه هاي ارائه شده، بر پايه شواهد مستقيم اندكي استوار است.
زدر با اشاره به شواهد ارائه شده در كنفرانس زمين شناسي امريكا افزود:« با اين همه براي مستند سازي شواهد مربوط به اسب هاي اهلي راهكارهايي هست كه بي نهايت جديدند.»
اين شواهد از طريق بررسي چيدمان چرخشي استقرارگاه ها و همچنين از طريق بررسي تفاوت هاي موجود در تركيبات خاك در محيط بيروني و داخلي محوطه پرورش اسب قابل بررسي است.
براساس اين گزارش ميزان فسفر موجود در تركيبات آلي خاك در فصاي داخلي اين محوطه در مقايسه با خاك هاي خارج از اين محوطه، ده برابر بيشتر و غلظت نيتروژن كمتر بوده است. اين مهم ترين دليلي است كه محققان را با اين فرضيه روياروي كرده است كه احتمالا تركيب شيميايي خاك در محوطه داخلي به دليل وفوركود و فضولات حيواني غني تراز خاك موجود در خارج از محوطه مورد نظر بوده است.
به گفته «رزماري كاپو» متخصصان زمين شناسي در اين پروژه تحقيقاتي اقدام به تجريه عناصر شيميايي خاك هاي موجود در اين منطقه كرده است، فضولات اسب حاوي مقادير زيادي فسفر، پتاسيم و نيتروژن است.نيتروژن هم به آساني از طريق آب و سفره هاي زير زميني از محوطه خارج مي شود. اما فسفر همراه با كلسيم و آهن در منطقه باقي مي ماند.
اين دانشمند خاطر نشان كرده است كه وجود مقادير بالايي فسفر نيز مي تواند دال بر استقرار جمعيت هاي انساني باشد كه عموما با ديگر عناصر و علائم ژئو شيميايي همراه اند اما در تحقيقات و نمونه هاي مورد آزمايش هنوز با چنين عناصري مواجه نشده ايم.
اولسن نيز يادآورشده است كه در عناصر مورد آزمايش از نمونه خاك هاي مربوط به اين منطقه، مقادير زيادي سديم با غلظت بالا نيز بدست آمده كه مي تواند بازمانده اي از پيشاب اسب ها باشد.
دانشمندان هم اكنون با اين پرسش مواجه اند كه اقوام بوتاي از اين اسب ها چه استفاده اي مي كرده اند؟
به عقيده اولسن آنان احتمالا همچنان كه امروزه در ميان مردم قراقستان مرسوم است، از ماديان ها براي دوشيدن شير و تهيه نوعي نوشيدني الكلي ملايم استفاده مي كردند.
ناشر:خبرگزاري ميراث فرهنگي- گروه بين الملل
شواهد به دست آمده ا ز تجزيه عناصر خاك در يك محوطه پرورش اسب در شش هزار سال پيش، حكايت از آن دارد كه مردم منطقه بوتاي در قراقستان از جمله نخستين مردماني بودند كه قادر به اهلي كردن اسب ها شدند
اين مردم احتمالا علاوه بر سواري از شير و گوشت آن ها نيز استفاده مي كردند.
به گفته دكتر «ساندرا اولسن» از متخصصان فعال در موزه تاريخ طبيعي پترز بورگ كه سال ها در راس يك تيم پژوهشي درباره اسب هاي اهلي تحقيق و بررسي ميكند ، محوطه هاي پرورش اسب معروف به «كراسني يار» بخشي از يك سايت باستان شناسي در شمال قراقستان است كه زماني روستايي بزرگ و محل استقرار روستايياني از عصر مس، به نام «بوتاي» بود.
علاوه بر اين «رزماري كاپو» متخصص زمين شناسي نيز كه از دانشگاه پترزبورگ با اين تيم پژهشي همكاري دارد، شواهدي از خاك به جامانده حاوي عناصري از بقاياي مربوط به اسب ها در اين منطقه بدست آورده است كه نمونه يادشده را هفته گذشته به همايش انجمن زمين شناسي امريكا در فيلادلفيا ارائه كرد.
از ديگر سو «ميلاندا زدر» باستان شناس و متخصص در زمينه اهلي شدن جانواران و گياهان گفت:« هنوز هيچيك از علائم و نشانه هايي كه حاكي از بروز تغيير دراسب ها همراه با اهلي شدن آن هاباشد براي ما قابل درك نيست.»
وي با اشاره به بروز تغييرات فيزيكي در استخوان اسب ها كه از محوطه هاي باستاني بدست آمده تاكيد دارد كه تاكنون هيچ مسير مستقيمي براي تعيين اين كه چه گروه يا اقوامي در اين دوره كهن اقدام به اهلي كردن اسب ها كرده اند، بدست نيامده بنابراين فرضيه هاي ارائه شده، بر پايه شواهد مستقيم اندكي استوار است.
زدر با اشاره به شواهد ارائه شده در كنفرانس زمين شناسي امريكا افزود:« با اين همه براي مستند سازي شواهد مربوط به اسب هاي اهلي راهكارهايي هست كه بي نهايت جديدند.»
اين شواهد از طريق بررسي چيدمان چرخشي استقرارگاه ها و همچنين از طريق بررسي تفاوت هاي موجود در تركيبات خاك در محيط بيروني و داخلي محوطه پرورش اسب قابل بررسي است.
براساس اين گزارش ميزان فسفر موجود در تركيبات آلي خاك در فصاي داخلي اين محوطه در مقايسه با خاك هاي خارج از اين محوطه، ده برابر بيشتر و غلظت نيتروژن كمتر بوده است. اين مهم ترين دليلي است كه محققان را با اين فرضيه روياروي كرده است كه احتمالا تركيب شيميايي خاك در محوطه داخلي به دليل وفوركود و فضولات حيواني غني تراز خاك موجود در خارج از محوطه مورد نظر بوده است.
به گفته «رزماري كاپو» متخصصان زمين شناسي در اين پروژه تحقيقاتي اقدام به تجريه عناصر شيميايي خاك هاي موجود در اين منطقه كرده است، فضولات اسب حاوي مقادير زيادي فسفر، پتاسيم و نيتروژن است.نيتروژن هم به آساني از طريق آب و سفره هاي زير زميني از محوطه خارج مي شود. اما فسفر همراه با كلسيم و آهن در منطقه باقي مي ماند.
اين دانشمند خاطر نشان كرده است كه وجود مقادير بالايي فسفر نيز مي تواند دال بر استقرار جمعيت هاي انساني باشد كه عموما با ديگر عناصر و علائم ژئو شيميايي همراه اند اما در تحقيقات و نمونه هاي مورد آزمايش هنوز با چنين عناصري مواجه نشده ايم.
اولسن نيز يادآورشده است كه در عناصر مورد آزمايش از نمونه خاك هاي مربوط به اين منطقه، مقادير زيادي سديم با غلظت بالا نيز بدست آمده كه مي تواند بازمانده اي از پيشاب اسب ها باشد.
دانشمندان هم اكنون با اين پرسش مواجه اند كه اقوام بوتاي از اين اسب ها چه استفاده اي مي كرده اند؟
به عقيده اولسن آنان احتمالا همچنان كه امروزه در ميان مردم قراقستان مرسوم است، از ماديان ها براي دوشيدن شير و تهيه نوعي نوشيدني الكلي ملايم استفاده مي كردند.
ناشر:خبرگزاري ميراث فرهنگي- گروه بين الملل