ناشناس
Active member
تمرين روي كاوالتي درحال قدم
اولين مرحله از مراحل پيشرفته تر آموزش، تمرين با كاوالتي با گام قدم است زیرااسب دراين حالت با اطمينان بيشتري حركت مي كند. تمرين را با يك كاوالتي و دست جلوي آزاد شروع کرده از اثرهاي حركت به جلو و در صورت لزوم از صدا براي دست يابي به تحرك لازم كمك بگيريد. بدن سوار كمي متمايل به جلو است تا اگر اسب خواست بپرد، به زمين نيافتد، در صورتيكه حركات اوليه صحيح بود كاوالتي ديگر به فاصله هشتاد تا صد سانتيمتر بعد از آن قرار دهيد وبه تدریجً تعداد آنها را بيافزائيد تا به اندازه دلخواه كه هرگز بيش از شش نيست برسد. اگربه تعداد كاوالتي ها به سرعت افزود واسب به يكباره با چند تاي آنها درجلوي خودمواجه شود، به هيجان مي آيد. اگر اصرار داريد كه تمرين را با چند كاوالتي شروع كنيد، حتماً آنها را يكيا دو در ميان قرار بدهيد و سپس به تدريج فواصل را پركنيد. اگر اسب قبلاً با كاوالتي كار كرده از همان ابتدا هم ميتوانيد تمرين را با حداكثر شروع كنيد. در چند دقيقه اول تمرين دست جلو را آزاد بگزاريد تا اسب بياموزد كه چگونه مي تواند تعادل خود را حفظ كند. در صورتي فواصل كاوالتي صحيح است كه اسب بطور يكنواخت روي آن حركت كند و درغير اين صورت بايد فواصل دوباره تنظيم شوند.
جركت يكنواخت روي كاوالتي به تقويت گامها كمك مي كند و نحوه قرارگرفتن دست و پا هاروي كاوالتي بدين شرح است: دست خارج، پاي داخل، دست داخل، پاي خارج و هرنوع حركت غير از اين غلط است. بخصوص اگر اسب به جاي قدم يورتمه برود كه حتماً اين آهنگ به هم خواهد خورد زیرا آهنگ چهار مرحله اي به هم خورده و تندتر شده بين ضربه هاي يك و چهار تداخل پيش مي آيد، اغلب اسبها پس از تمرين روي كاوالتي حالت طبيعي حركت خود را پيدا مي‌كنند و در مراحل اوليه سوار مي بايست با اثرهاي صحيح حركات غلط را اصلاح كند. قدم فعال، قدم جمع و كشيده با يكديگر تفاوت دارند. قدم فعال همراه با حداكثر همكاري اسب با آبخوري و دست جلو و قوس مناسب گردن است كه طول گامها كمي كوتاهتر و پاهاي اسب كمي جلوتر از جاي (رد) دستهاي او روي زمين قرار مي گيرند. اين نوع حركت كه با قدرت توام است ،روي كاوالتي كه فاصله و بلندي آنها به همين منظور تنظيم شده تشويق مي شود.
براي شروع اين حركت سوار بافشارملايم ران و نشست وتماس قاطع و نرم دست جلو اسب را به دهنه کرده و به محض اينكه اسب اثر را گرفت تمرين روي كاوالتي را شروع مي كند. دستها كمي پائين هستند و يك طول اسب مانده به اولين كاوالتي سوار دست جلو را كمي آزاد ميكند تا اسب احساس استقلال بيشتر كرده و فكر كند اجباري دركار نيست و سوار براي ساده‌ترکردن حركت اسب، كمي هم به جلو متمايل مي شود. حركت صحيح اسب روي كاوالتي با نرمش كمر، سرو گردن كشيده و پايين همراه است. البته اجراي اين تمرين گاهي هم ساده و آسان نيست زیرا اغلب اسبها سر را بالا گرفته وآبخوري را قبول نمي كنند و پشت خود را سفت مي كنند که براي رفع اين عيب بايد در جلوي كاوالتي اورا روي دايره يا هشت كوچك لاتين بياندازيد.
و درحاليكه اثرهاي مناسب را داده‌ايد اسب را روي خط مستقيمي به طرف كاوالتي حركت دهيد و درست جلوي اولين كاوالتي به اواجازه بدهيد دست جلو را گرفته و آبخوري را قبول كند. اسبها عموماً براي اينكه درست جلوي خود را ببينند سر را پايين مي اندازند و عضلات پشت را نرم مي‌كنند و اگر حركت به درستي انجام شد بلافاصله با نوازش اسب را پاداش داده و تمرين را تا آنجا كه نتيجه آن موفقيت آميز بوده و اسب را خسته نكند ادامه دهيد. نكات مهم قابل توجه در اين تمرين عبارتند از:
یک - مستقيم و به جلو حركت كنيد.
دو - با تحرك حركت كنيد
سه - گردن اسب بايد پايين بوده آبخوري را قبول كرده باشد.
چهار - دستهاي سواركار نرمو پايين قرار مي گيرند.
پنج - قسمت بالاي بدن سواركار بايد با اسب حركت كند.
به هنگام تمرين با كاوالتي همواره روي خط مستقيم به طرف كاوالتي حركت كرده و از روي آن عبور كنيد چون عدم دقت وزاويه دار شدن خط حركت، موجب مي شود تا فواصل بين كاوالتي بيشتر شده وحركات اسب را ناموزون کند و بي دقتي درحركات منجر مي شودتا اسب به جاي راه رفتن بخزد و آموزش صحيحي براي درست راه رفتن نمي بيند. اگر اثر را بي موقع قطع كنيد و يا بطور ناگهاني دست جلو را آزادكنيداسب گيج شده و از حركت مستقيم و آزاد به جلو باز مي‌ماند.
دستهاي خشن و نشست بي حالت و ساكن سواركار پشت اسب را ناراحت خواهد كرد. سواركار مي بايست كمي قبل از كاوالتي اندكي به جلو متمايل شود تا اسب به راحتي و آزادانه حركت كند. برداشتن وزن از روي زين يعني به جلو متمايل شدن به هنگام عبور از روي كاوالتي اسب را گيج مي كند.
ساق ها و صدا عوامل محركه هستند واگر شلاق به دست داريد به آرامي روي شانه هاي اسب بزنيد زیرا نواختن آن به كپل و پشت باعث مي شود وزن به عقب متمايل شود. درحالت كشيده گامهاي اسب طول بيشتري دارند و فضاي بيشتري را اشغال مي كنند و پاها خيلي جلوتر از رد دستها روي زمين قرار مي گيرند و سوار دراين حالت بايد بدون اينكه تماس را قطع كند انگشت هارا آزادتر کند.
اگر در تمرين براي قدم كشيده از كاوالتي استفاده نكنيد اين خطر وجود دارد كه اسب منظور شما از فشار بيشتر را نفهميده قدمها را جمع تر وتندتر بكند. ولي روي كاوالتي هماهنگ با افزايش فواصل شلنگ هاکشیده واشكالات برطرف خواهند شد. روي كاوالتي حتماً به اسب اجازه دهيد دست جلو را گرفته و آبخوري را قبول كند تا با كشش حداكثر سروگردن حركت دلخواه را كامل كند. دراين حالت فواصل كاوالتي بين هشتاد تا صدوده سانتيمتر بسته به جثه اسب تنظيم مي شود، اگر اسب روي كاوالتي شلنگ اضافي برداشت، فوري بايد فهميد كه فاصله زياد است البته هستند اسب هايي كه به هنگام منظم بودن فاصله باز هم گام اضافي برمي دارند و سوار دراين حالت با افزايش فشار اسب را به كشش بيشتر شلنگ وادار مي كند. اين تمرين قدم كشيده بيش از حد به عضلات و پي هاي اسب فشار وارد مي كندونبايد بيش از ده تا پانزده بار دريك جلسه تمرين شود.
اگر خواستيد قدم جمع تمرين كنيد فواصل بين كاوالتي هشتادسانتيمتر و يا كمتر خواهند بود. گامها كوتاهتر ولي بلند و پرتحرك هستند پاها كمي جلوتر از جاي دستها قرار مي گيرند سر اسب كمي بالاتر قرار مي گيرد و به زمين عمود مي شود. روي هم رفته اين حركت يكي از مشكل ترين حركات درساژ است و اغلب سواركاران درساژ دراين مرحله از تمرين با مشكلاتي مواجه مي‌شوند چون بدون استفاده از كاوالتي اسب ممكن است اثر را درك نكرده و عجله به خرج داده تندتر و يا يورتمه برود. دليل آن ساده است زیرا با مهميز اسب را به تحرك بيشتر وادار كرده و به هيچ وجه نمي توانيم به او بفهمانيم كه منظورمان گامهاي كوتاه تراست. براي نيل به اين اهداف دست جلو بايد كوتاهتر شود اگر باز هم اسب متوجه منظور سوار نشود آهنگ حركت را از دست مي دهد. ولي من براي احتراز از تمام اين مشكلات از كاوالتي استفاده مي كنم چون اسب نمي تواند روي كاوالتي گامها را تند كند وبراي عبور از روي آن بايد دستها و پاها را بالاتر از معمول بياورد ودراين صورت چهار مرحله حركت قدم كامل مي شود، سواركار دراين حالت با تماس قاطع و ملايم با دهان اسب به گردن او حالت صحيح مي دهد، تمام تمرينات با كاوالتي كه نتايج مشخص و درخشان را به همراه دارند دراثر حركت روي فواصل صحيح و با گامهاي منظم به اين نتيجه رسيده‌اند ولي بايد بدانيم كه موفقيت و تداوم در آن هيچگاه تضمين شده نيست. ولي هرگز نبايد نا اميد شد چون كاوالتي فقط اسب و سوار را در مسير صحيح مي اندازد و شرايط جسمي و فكري كه لازمه موفقيت است خلق مي كندو از اينجا به بعد است كه بايداسب و سواركار شرايط بوجود آمده را تداوم بخشند.
به هنگام تمرين قدم جمع با توجه به وضعيت و شرايط اسب ارتفاع كاوالتي را تا 35 سانتيمتر هم مي توان افزايش داد و پس از هر 5 ت10 بار عبور از روي كاوالتي حركت با دست جلوي آزاد در قسمت ديگر كلاس اين حركت را تكميل خواهد كرد. توجه داشته باشيد كه حركات قدم معمولي و كشيده را در ابتداي هر تمرين و قدم جمع را در مراحل آخر تمرين بگنجانيد.
يكي از مفيد ترين تمرينات براي مسابقات پرش و صحرايي، تمرين يورتمه روي كاوالتي است و دراين حالت قراردادن كاوالتي با فاصله يك در ميان كه اسب يك شلنگ بدون كاوالتي درحال حركت داشته باشد بسيار مفيد است زیرااسب دقت بيشتر ميكند ونحوه عبور از زمينهاي ناهموار را تمرين مي كند و قادر خواهد شد، به سهولت تعادل خود را حفظ كند. البته براي جلب توجه بيشتر اسب نباید ارتفاع يكي از كاوالتي را تغيير داد
زیرا نتيجه عكس دربر دارد. در مراحل ابتدايي تمرين ازانجاکه اسب هنوز نياموخته كه چگونه تعادل را حفظ كند، ممكن است بغلطد (زمين بخورد) ولي جاي نگراني نيست زیرا به مرور بر اين مشكل فائق مي آيد وبد نيست بدانيد كه تعداد خيلي كمي از اسبها با هوش به دنيا آمده‌اند و قرار نيست همه آنها از همان ابتدا بتوانند هر درسي را به راحتي فرا بگيرند. ولي زمانيكه به مراحل پرش از موانع بلند رسيديد ممكن است غلطيدن اسب خطرناك باشد.
جراحات حاصله از تمرين ممكن است، دراثر عدم دقت درچيدن كاوالتي،مدت زياد تمرين و يا عدم صدور دستورات صحيح از طرف سواركار باشد. ولي برخورد دست و پاي اسب به هنگام عبور از كاوالتي مشكلي ايجاد نكرده و خطرناك نيست.
مدت تمرينات درحالت قدم بستگي به وقتي دارد كه سوار براي تمرين صرف مي كند و در صورتيكه هوا نامساعد است ويا وقت كم، هفته اي دو جلسه تمرين مناسب است، اطلاعات بيشتر در برنامه ضميمه ارائه شده است.
اگر تمرين را با قدم روي كاوالتي شروع و طبق برنامه آن را تا اينجا تعقيب كرده‌ايد حالا زمان مناسب براي شروع تمرين به حالت يورتمه است(روش چيدن كاوالتي براي يورتمه در این جا نشان داده شده) تمرين را با يك كاوالتي شروع كنيد وبه تدريج تا 4 عدد برسانيد ولي ارتفاع درهمانحداقل (پانزده تابیست سانتيمتر) باقي مي ماند و فواصل بين صدو بیست تا صدو پنجاه سانتيمتر بسته به وضعيت اسب متغير هستند.
حركت قدم روي كاوالتي پايه و اساس تعليم اسب مي باشد ولي حركت يورتمه براي اسب و سواركار به يك نسبت مفيد است و مربي در كلاس باید بين تعليم اسب و سوارجوان تفاوت قائل شود. البته اين موضوع باعث نشود كه فكر كنيد من معتقدم كه فقط اسب و سوار جوان(جداگانه) مي توانند از تمرينات يورتمه باكاوالتي سود ببرند، بلكه همانگونه كه در فصل تئوري‌ها توضيح دادم تمرين با كاوالتي براي تمام اسبها و سواركاران درتمام مراحل سواري مفيد و الزامي است. تمرين درحالت يورتمه و چهارنعل روي كاوالتي بسيار مفيد است زیرابه سوار كمك ميكند تا به نشست جلو و مستقل دست يابد و در مسابقات پرش و صحرايي از آن استفاده كند.
نشست جلو حالتي است كه سوار قسمت فوقاني بدن خود را به طرف جلو متمايل کرده وزن را از روي زين برداشته و بر روي زانوها و ران كه به پهلو هاي اسب چسبيده‌اند مي اندازد تا پشت اسب آزاد شده و راحت تر حركت كند و دستهاي سوار در طرفين جدوگاه يا گردن و پايين قرار مي گيرند پاشنه هاي سوار پايين تر از پنجه هاي او هستند تا سوار نشست به حالت صحيح داشته باشد. براي اينكه بتوانيم اين نشست را به طور صحيح اجرا كنيم بايد ركابها، بين دو تا چهار سوراخ از حالت معمولي كوتاهتر شوند. اين موارد به عنوان اصول شناخته شده اي در اغلب كتابهاي خوب سواري نوشته شده اما به اين سوال كه چگونه اين نشست را تعليم بدهيد اغلب جوابي داده نشده است
اولين مرحله از مراحل پيشرفته تر آموزش، تمرين با كاوالتي با گام قدم است زیرااسب دراين حالت با اطمينان بيشتري حركت مي كند. تمرين را با يك كاوالتي و دست جلوي آزاد شروع کرده از اثرهاي حركت به جلو و در صورت لزوم از صدا براي دست يابي به تحرك لازم كمك بگيريد. بدن سوار كمي متمايل به جلو است تا اگر اسب خواست بپرد، به زمين نيافتد، در صورتيكه حركات اوليه صحيح بود كاوالتي ديگر به فاصله هشتاد تا صد سانتيمتر بعد از آن قرار دهيد وبه تدریجً تعداد آنها را بيافزائيد تا به اندازه دلخواه كه هرگز بيش از شش نيست برسد. اگربه تعداد كاوالتي ها به سرعت افزود واسب به يكباره با چند تاي آنها درجلوي خودمواجه شود، به هيجان مي آيد. اگر اصرار داريد كه تمرين را با چند كاوالتي شروع كنيد، حتماً آنها را يكيا دو در ميان قرار بدهيد و سپس به تدريج فواصل را پركنيد. اگر اسب قبلاً با كاوالتي كار كرده از همان ابتدا هم ميتوانيد تمرين را با حداكثر شروع كنيد. در چند دقيقه اول تمرين دست جلو را آزاد بگزاريد تا اسب بياموزد كه چگونه مي تواند تعادل خود را حفظ كند. در صورتي فواصل كاوالتي صحيح است كه اسب بطور يكنواخت روي آن حركت كند و درغير اين صورت بايد فواصل دوباره تنظيم شوند.
جركت يكنواخت روي كاوالتي به تقويت گامها كمك مي كند و نحوه قرارگرفتن دست و پا هاروي كاوالتي بدين شرح است: دست خارج، پاي داخل، دست داخل، پاي خارج و هرنوع حركت غير از اين غلط است. بخصوص اگر اسب به جاي قدم يورتمه برود كه حتماً اين آهنگ به هم خواهد خورد زیرا آهنگ چهار مرحله اي به هم خورده و تندتر شده بين ضربه هاي يك و چهار تداخل پيش مي آيد، اغلب اسبها پس از تمرين روي كاوالتي حالت طبيعي حركت خود را پيدا مي‌كنند و در مراحل اوليه سوار مي بايست با اثرهاي صحيح حركات غلط را اصلاح كند. قدم فعال، قدم جمع و كشيده با يكديگر تفاوت دارند. قدم فعال همراه با حداكثر همكاري اسب با آبخوري و دست جلو و قوس مناسب گردن است كه طول گامها كمي كوتاهتر و پاهاي اسب كمي جلوتر از جاي (رد) دستهاي او روي زمين قرار مي گيرند. اين نوع حركت كه با قدرت توام است ،روي كاوالتي كه فاصله و بلندي آنها به همين منظور تنظيم شده تشويق مي شود.
براي شروع اين حركت سوار بافشارملايم ران و نشست وتماس قاطع و نرم دست جلو اسب را به دهنه کرده و به محض اينكه اسب اثر را گرفت تمرين روي كاوالتي را شروع مي كند. دستها كمي پائين هستند و يك طول اسب مانده به اولين كاوالتي سوار دست جلو را كمي آزاد ميكند تا اسب احساس استقلال بيشتر كرده و فكر كند اجباري دركار نيست و سوار براي ساده‌ترکردن حركت اسب، كمي هم به جلو متمايل مي شود. حركت صحيح اسب روي كاوالتي با نرمش كمر، سرو گردن كشيده و پايين همراه است. البته اجراي اين تمرين گاهي هم ساده و آسان نيست زیرا اغلب اسبها سر را بالا گرفته وآبخوري را قبول نمي كنند و پشت خود را سفت مي كنند که براي رفع اين عيب بايد در جلوي كاوالتي اورا روي دايره يا هشت كوچك لاتين بياندازيد.
و درحاليكه اثرهاي مناسب را داده‌ايد اسب را روي خط مستقيمي به طرف كاوالتي حركت دهيد و درست جلوي اولين كاوالتي به اواجازه بدهيد دست جلو را گرفته و آبخوري را قبول كند. اسبها عموماً براي اينكه درست جلوي خود را ببينند سر را پايين مي اندازند و عضلات پشت را نرم مي‌كنند و اگر حركت به درستي انجام شد بلافاصله با نوازش اسب را پاداش داده و تمرين را تا آنجا كه نتيجه آن موفقيت آميز بوده و اسب را خسته نكند ادامه دهيد. نكات مهم قابل توجه در اين تمرين عبارتند از:
یک - مستقيم و به جلو حركت كنيد.
دو - با تحرك حركت كنيد
سه - گردن اسب بايد پايين بوده آبخوري را قبول كرده باشد.
چهار - دستهاي سواركار نرمو پايين قرار مي گيرند.
پنج - قسمت بالاي بدن سواركار بايد با اسب حركت كند.
به هنگام تمرين با كاوالتي همواره روي خط مستقيم به طرف كاوالتي حركت كرده و از روي آن عبور كنيد چون عدم دقت وزاويه دار شدن خط حركت، موجب مي شود تا فواصل بين كاوالتي بيشتر شده وحركات اسب را ناموزون کند و بي دقتي درحركات منجر مي شودتا اسب به جاي راه رفتن بخزد و آموزش صحيحي براي درست راه رفتن نمي بيند. اگر اثر را بي موقع قطع كنيد و يا بطور ناگهاني دست جلو را آزادكنيداسب گيج شده و از حركت مستقيم و آزاد به جلو باز مي‌ماند.
دستهاي خشن و نشست بي حالت و ساكن سواركار پشت اسب را ناراحت خواهد كرد. سواركار مي بايست كمي قبل از كاوالتي اندكي به جلو متمايل شود تا اسب به راحتي و آزادانه حركت كند. برداشتن وزن از روي زين يعني به جلو متمايل شدن به هنگام عبور از روي كاوالتي اسب را گيج مي كند.
ساق ها و صدا عوامل محركه هستند واگر شلاق به دست داريد به آرامي روي شانه هاي اسب بزنيد زیرا نواختن آن به كپل و پشت باعث مي شود وزن به عقب متمايل شود. درحالت كشيده گامهاي اسب طول بيشتري دارند و فضاي بيشتري را اشغال مي كنند و پاها خيلي جلوتر از رد دستها روي زمين قرار مي گيرند و سوار دراين حالت بايد بدون اينكه تماس را قطع كند انگشت هارا آزادتر کند.
اگر در تمرين براي قدم كشيده از كاوالتي استفاده نكنيد اين خطر وجود دارد كه اسب منظور شما از فشار بيشتر را نفهميده قدمها را جمع تر وتندتر بكند. ولي روي كاوالتي هماهنگ با افزايش فواصل شلنگ هاکشیده واشكالات برطرف خواهند شد. روي كاوالتي حتماً به اسب اجازه دهيد دست جلو را گرفته و آبخوري را قبول كند تا با كشش حداكثر سروگردن حركت دلخواه را كامل كند. دراين حالت فواصل كاوالتي بين هشتاد تا صدوده سانتيمتر بسته به جثه اسب تنظيم مي شود، اگر اسب روي كاوالتي شلنگ اضافي برداشت، فوري بايد فهميد كه فاصله زياد است البته هستند اسب هايي كه به هنگام منظم بودن فاصله باز هم گام اضافي برمي دارند و سوار دراين حالت با افزايش فشار اسب را به كشش بيشتر شلنگ وادار مي كند. اين تمرين قدم كشيده بيش از حد به عضلات و پي هاي اسب فشار وارد مي كندونبايد بيش از ده تا پانزده بار دريك جلسه تمرين شود.
اگر خواستيد قدم جمع تمرين كنيد فواصل بين كاوالتي هشتادسانتيمتر و يا كمتر خواهند بود. گامها كوتاهتر ولي بلند و پرتحرك هستند پاها كمي جلوتر از جاي دستها قرار مي گيرند سر اسب كمي بالاتر قرار مي گيرد و به زمين عمود مي شود. روي هم رفته اين حركت يكي از مشكل ترين حركات درساژ است و اغلب سواركاران درساژ دراين مرحله از تمرين با مشكلاتي مواجه مي‌شوند چون بدون استفاده از كاوالتي اسب ممكن است اثر را درك نكرده و عجله به خرج داده تندتر و يا يورتمه برود. دليل آن ساده است زیرا با مهميز اسب را به تحرك بيشتر وادار كرده و به هيچ وجه نمي توانيم به او بفهمانيم كه منظورمان گامهاي كوتاه تراست. براي نيل به اين اهداف دست جلو بايد كوتاهتر شود اگر باز هم اسب متوجه منظور سوار نشود آهنگ حركت را از دست مي دهد. ولي من براي احتراز از تمام اين مشكلات از كاوالتي استفاده مي كنم چون اسب نمي تواند روي كاوالتي گامها را تند كند وبراي عبور از روي آن بايد دستها و پاها را بالاتر از معمول بياورد ودراين صورت چهار مرحله حركت قدم كامل مي شود، سواركار دراين حالت با تماس قاطع و ملايم با دهان اسب به گردن او حالت صحيح مي دهد، تمام تمرينات با كاوالتي كه نتايج مشخص و درخشان را به همراه دارند دراثر حركت روي فواصل صحيح و با گامهاي منظم به اين نتيجه رسيده‌اند ولي بايد بدانيم كه موفقيت و تداوم در آن هيچگاه تضمين شده نيست. ولي هرگز نبايد نا اميد شد چون كاوالتي فقط اسب و سوار را در مسير صحيح مي اندازد و شرايط جسمي و فكري كه لازمه موفقيت است خلق مي كندو از اينجا به بعد است كه بايداسب و سواركار شرايط بوجود آمده را تداوم بخشند.
به هنگام تمرين قدم جمع با توجه به وضعيت و شرايط اسب ارتفاع كاوالتي را تا 35 سانتيمتر هم مي توان افزايش داد و پس از هر 5 ت10 بار عبور از روي كاوالتي حركت با دست جلوي آزاد در قسمت ديگر كلاس اين حركت را تكميل خواهد كرد. توجه داشته باشيد كه حركات قدم معمولي و كشيده را در ابتداي هر تمرين و قدم جمع را در مراحل آخر تمرين بگنجانيد.
يكي از مفيد ترين تمرينات براي مسابقات پرش و صحرايي، تمرين يورتمه روي كاوالتي است و دراين حالت قراردادن كاوالتي با فاصله يك در ميان كه اسب يك شلنگ بدون كاوالتي درحال حركت داشته باشد بسيار مفيد است زیرااسب دقت بيشتر ميكند ونحوه عبور از زمينهاي ناهموار را تمرين مي كند و قادر خواهد شد، به سهولت تعادل خود را حفظ كند. البته براي جلب توجه بيشتر اسب نباید ارتفاع يكي از كاوالتي را تغيير داد
زیرا نتيجه عكس دربر دارد. در مراحل ابتدايي تمرين ازانجاکه اسب هنوز نياموخته كه چگونه تعادل را حفظ كند، ممكن است بغلطد (زمين بخورد) ولي جاي نگراني نيست زیرا به مرور بر اين مشكل فائق مي آيد وبد نيست بدانيد كه تعداد خيلي كمي از اسبها با هوش به دنيا آمده‌اند و قرار نيست همه آنها از همان ابتدا بتوانند هر درسي را به راحتي فرا بگيرند. ولي زمانيكه به مراحل پرش از موانع بلند رسيديد ممكن است غلطيدن اسب خطرناك باشد.
جراحات حاصله از تمرين ممكن است، دراثر عدم دقت درچيدن كاوالتي،مدت زياد تمرين و يا عدم صدور دستورات صحيح از طرف سواركار باشد. ولي برخورد دست و پاي اسب به هنگام عبور از كاوالتي مشكلي ايجاد نكرده و خطرناك نيست.
مدت تمرينات درحالت قدم بستگي به وقتي دارد كه سوار براي تمرين صرف مي كند و در صورتيكه هوا نامساعد است ويا وقت كم، هفته اي دو جلسه تمرين مناسب است، اطلاعات بيشتر در برنامه ضميمه ارائه شده است.
اگر تمرين را با قدم روي كاوالتي شروع و طبق برنامه آن را تا اينجا تعقيب كرده‌ايد حالا زمان مناسب براي شروع تمرين به حالت يورتمه است(روش چيدن كاوالتي براي يورتمه در این جا نشان داده شده) تمرين را با يك كاوالتي شروع كنيد وبه تدريج تا 4 عدد برسانيد ولي ارتفاع درهمانحداقل (پانزده تابیست سانتيمتر) باقي مي ماند و فواصل بين صدو بیست تا صدو پنجاه سانتيمتر بسته به وضعيت اسب متغير هستند.
حركت قدم روي كاوالتي پايه و اساس تعليم اسب مي باشد ولي حركت يورتمه براي اسب و سواركار به يك نسبت مفيد است و مربي در كلاس باید بين تعليم اسب و سوارجوان تفاوت قائل شود. البته اين موضوع باعث نشود كه فكر كنيد من معتقدم كه فقط اسب و سوار جوان(جداگانه) مي توانند از تمرينات يورتمه باكاوالتي سود ببرند، بلكه همانگونه كه در فصل تئوري‌ها توضيح دادم تمرين با كاوالتي براي تمام اسبها و سواركاران درتمام مراحل سواري مفيد و الزامي است. تمرين درحالت يورتمه و چهارنعل روي كاوالتي بسيار مفيد است زیرابه سوار كمك ميكند تا به نشست جلو و مستقل دست يابد و در مسابقات پرش و صحرايي از آن استفاده كند.
نشست جلو حالتي است كه سوار قسمت فوقاني بدن خود را به طرف جلو متمايل کرده وزن را از روي زين برداشته و بر روي زانوها و ران كه به پهلو هاي اسب چسبيده‌اند مي اندازد تا پشت اسب آزاد شده و راحت تر حركت كند و دستهاي سوار در طرفين جدوگاه يا گردن و پايين قرار مي گيرند پاشنه هاي سوار پايين تر از پنجه هاي او هستند تا سوار نشست به حالت صحيح داشته باشد. براي اينكه بتوانيم اين نشست را به طور صحيح اجرا كنيم بايد ركابها، بين دو تا چهار سوراخ از حالت معمولي كوتاهتر شوند. اين موارد به عنوان اصول شناخته شده اي در اغلب كتابهاي خوب سواري نوشته شده اما به اين سوال كه چگونه اين نشست را تعليم بدهيد اغلب جوابي داده نشده است
