بر سنگ های کوه بیستون تصویر شگفت انگیزی با استخوان بندی بسیار قوی نمایان است . آن چنان که شایسته یک اسب کوهستان است . این اسب سری بزرگ ، استخوان پیشانی و ستیغ های گونه ای برجسته ، گوشها عقب و سرشار از توانایی و هوش است . این خصوصیات اسبی است که چندان بلند نیست ولی چنان قوی و مستقر و تواناست که در طول قرون و اعصار ، مرکوب انسان هایی است که در نبرد بی امان زندگی ، برای زنده ماندن و برتری جویی جنگیده و به کار مشکل زندگی اشتغال داشته اند . نام این نژاد اسب نسایی است . یونانیان آن را تحسین کرده و از پاهایی که زمین را لرزانده سخن گفته اند . این نژاد اسب ، امروزه وجود ندارد ولی گاهی سری با ستیغ های گونه ای برجسته و چشمانی سنگین و پوزه ای دراز در اسبی دیده میشود که یادگار نیاکان او ، همان اسب نسایی است و گاهی گردنی قوی و ستبر و زمانی دست و پایی که واقعا زمین را می لرزاند ، اینها نیز یادگار نیاکان او هستند. از نژاد نسایی به معنای خالص آن ، کمتر اسبی باقی است ولی نتایج آن دو تیره وجود دارد که یکی در قسمت شرقی و دیگری در مناطق غرب کردستان است . تیره شرقی شباهت های فراوانی با نسایی باستانی دارد و به نام اسب کرد مشهور است