♘امیرحسین♞
♘ مدیریت انجمن اسب ایران ♞
حالا سوار و اسب به نقطهاي رسيدهاند كه برگشتن ممكن نيست. در اين مرحله اسب يا ميپرد يا سر ميپيچد و يا فرار ميكند، ولي بنا نيست كه امتناع و فرار در كنار مانع تمرين داده شود. در اين صورت فقط يك راه ميماند ، و آن هم پرواز است. اسب و سواركار مانع را ديدهاند و در مورد نقطه صعود به توافق رسيدهاند. سواركار هم چنان روي اسب نفوذ دارد، تنه را جلو كشانده و تقريباً تمام وزن را روي ركاب دارد براي تضمين صعود يك يا دو نيم توقف داده، ولي اسب را در هيجان نگاه داشته است با حركت و لرزندان دستجلوها به اسب گفته كه در كنترل است و حق ندارد فرار كند. مانع را چنان زير نگاه ميدارد كه گويي نقطه به نقطه آن را ميبيند. بعضي از اسبها در اين مرحله عادت دارند از چپ يا راست فرار كنند. اگر چنين است و سواركار ميداند اسب از كدام جهت فرار ميكند، دست مقابل سمت فرار را سنگين ميكند، اگر نميداند كدام جهت است،هر دو دست را تا لحظه پرش، سنگين در كنترل دارد. در نقطه صعود همه چيز را وا ميگذارد. اگر در اين نقطه اسب به تحريك احتياج دارد، دريغ نميورزد.
منبع : كتاب اسب
منبع : كتاب اسب