پیشرفت
- شروع کننده موضوع oliveira
- تاریخ شروع
شما اگه خودت به اسب خوراک بدی(نه باشگاه!) با جیره من(8 کیلو یونجه,دو کیلو جو+ کنسانتره و...)ماهانه بیشتر از 100000jتومان که 50٪ اون تو جیب دلال میره؟!حال شما میتونی این دلالی رو حذف کنی.! ??? ???سزار گفت:میشه بیشتر توضیح بدهید چطور میشه هزینه نگهداری
اسب را پائین اورد؟؟؟؟؟؟
ایا راهکار جدیدی دارید ؟؟؟
امین بهشتی
Member
نوع جیره و مقدارش بسته به سن قد نوع کار و تایم کار متفاوته
این جیره oliveira هم به عنوان یه جیره عمومی اسب ورزشی جیره مناسبیه
این جیره oliveira هم به عنوان یه جیره عمومی اسب ورزشی جیره مناسبیه
Farib
Member
نظر شخصی : تو روزنامه دنیای اقتصاد 4 سری مقاله چاپ شد که صنعت اسب رو برای ادمایی که اصلا ممکنه دید اسبی نداشته باشن تعریف می کرد و اونو یا به چالش کشیدن این صنعت تو ایران ادامه میداد . اونجا از چند کشور جهان صحبت شده که تونستن با صنعتی کردن کار اسب اونو جلو ببرن . چیزی که عنوان یکی از مقاله ها بود این بود : سوارکاری صنعتی زیان ده در ایران . فکر میکنم ما همه اینو قبول داریم که اسبداری . اسب سواری و هرگونه کار حرفه ای و اماتور در ایران فقط با صرف هزینه همراهه و اسبداران همیشه ممر درامد دیگه ای رو به اسب اخفصاص میدن و نه اینکه اسب ممر درامد ائنا باشه .از هزینه علیق بگیر تا هزینه کلاس و .... اما به هر تلاشی ما تا چه انازه میتونیم این هزینه هیرو بیاریم پایین . ایا تنها به صرف پایین اومدن هزینه پیشرفت حاصل میشه . فکر میکنم بهتره یه جور دیگه به مسیله نگاه کنیم. یه برنامه هدف مند رو در نظر بگیرین . اسمش رو خودشه . هدفمند . ما تا برنامه ای هدفمند برای پرورش و یا کار حرفهای نداشته باشیم محکوم به پسرفتیم و تو این برنامه حرف اول رو هدف میزنه . بعد از مشخص شدن هدف باید دید چطور میشه یه نظام پایاپای ساخت که تمامی کسانی که توش سهیم هستن نفع داشته باشن . حرفی که اسبداران موفق میزنن اینه که اگه من زندگی خوبی داشته باشم اسبم هم نعلهای نویی خواهد داشت . پس وقتی یه اسب پس از سالها تلاش فقط میتونه بعد از یه مسابقه یه سری کف و صوت موهوم برای مالک یا سوارکارش داشته باشه یا مالک باید تو زنوگیش تنها محتاج اون کف و صوت باشه مثل کشورهای عربی و یا این کف و صوت نشون دهنه جبران شدن تمامی زحمات مالک . سوار و خود اسبه مثل فرانسه . انگلیس . ترکیه و جاهای دیگه که دیگه سواری ورزش پولدارا نیست . یه کاره پر درامده که در صورت تخصص خوب زندگی خوبی رو هم در پی خواهو داشت . این نظام یه نظام کاملا سالمه که پیشرفت رو درست معنی میکنه . لزوم یادگیری رو متذکر میشه و به جای علاقه مفرط که میتونه با کوچکترین تزلزل مالی دز زنوگی مالک سلامت اسب رو به خطر بندازه اهدافی رو به میون میاره که اسب تنها راه رسیدن به اوناس.
Farib
Member
زمانی میتونیم شروع به کار کنیم که اول هدف از شروع رو بدونیم . ایا اینپا تو رکاب گذاشتن اینده ای هم داره یا فقط میخوایم بریم پنجا به درو برگردیم ؟
اگه اینده معلوم شد . اونوخته که سسرمایه گزاری معنی پیدا می کنه . جیره غذایی . کار اصولی . اموزش و .... هم همینطور و گرنه الا 50 ساله که کورس داره تو ایران به شکل جدیدش برگزار میشه . هنوز رفقای ما دنبال NORTHERN DANCER میگردن و پیچ سربالا !
اگه اینده معلوم شد . اونوخته که سسرمایه گزاری معنی پیدا می کنه . جیره غذایی . کار اصولی . اموزش و .... هم همینطور و گرنه الا 50 ساله که کورس داره تو ایران به شکل جدیدش برگزار میشه . هنوز رفقای ما دنبال NORTHERN DANCER میگردن و پیچ سربالا !
یا این کف و صوت نشون دهنه جبران شدن تمامی زحمات مالک . سوار و خود اسبه مثل فرانسه . انگلیس . ترکیه و جاهای دیگه که دیگه سواری ورزش پولدارا نیست . یه کاره پر درامده که در صورت تخصص خوب زندگی خوبی رو هم در پی خواهو داشت
فریبرز جان
اشارات خوبی داشتی به اقتصاداین رشته ونگاههای پیرامون آن واینکه از ابتدا تا کنون مابه این رشته به چشم یک تفریح وورزش نگاه کردیم نه صنعت وتو این جایگاه این رشته حالتی لوکس پیداکرد.(البته منظورم زندگی عشایر وهمبستگی های آنان با اسب نیست بلکه تعریف جدید از اسب و ورزشی به نام سوارکاری است.)
ولی این دید صنعتی نیازمند یک سیاست گذاری کلانه.همانطور که سودآوری وزیان دهی یک کارگاه تولیدی وابسته به سیاست های اقتصادی وصنعتی است.
مگر اینکه بخوای سرمایه گذاری را خارج از ایران انجام دهی که آن هم بسیار هزینه بر.
تو ایران حال حاضر عملا اقتصاد اسب ,خوردن از جیب همدیگه است.
وفعالیت بدلیل نگرش تفریحی,به قول شما رفتن به پنجاه بدره!
ومن فکر می کنم تودنیای اسب اگر روز به روز تولید ومطالعه وباز خورد نداشته باشیم,پیشرفتی هم نخواهیم داشت ولی اینگونه تولید بنا به فرمایش شما نیازمند هدف وانگیزه است.
فریبرز جان
اشارات خوبی داشتی به اقتصاداین رشته ونگاههای پیرامون آن واینکه از ابتدا تا کنون مابه این رشته به چشم یک تفریح وورزش نگاه کردیم نه صنعت وتو این جایگاه این رشته حالتی لوکس پیداکرد.(البته منظورم زندگی عشایر وهمبستگی های آنان با اسب نیست بلکه تعریف جدید از اسب و ورزشی به نام سوارکاری است.)
ولی این دید صنعتی نیازمند یک سیاست گذاری کلانه.همانطور که سودآوری وزیان دهی یک کارگاه تولیدی وابسته به سیاست های اقتصادی وصنعتی است.
مگر اینکه بخوای سرمایه گذاری را خارج از ایران انجام دهی که آن هم بسیار هزینه بر.
تو ایران حال حاضر عملا اقتصاد اسب ,خوردن از جیب همدیگه است.
وفعالیت بدلیل نگرش تفریحی,به قول شما رفتن به پنجاه بدره!
ومن فکر می کنم تودنیای اسب اگر روز به روز تولید ومطالعه وباز خورد نداشته باشیم,پیشرفتی هم نخواهیم داشت ولی اینگونه تولید بنا به فرمایش شما نیازمند هدف وانگیزه است.
Farib
Member
دقیفا همینطوره . مشکل ما اینه که فعالیتهای مربوط به اسب در ایران مثل خیلی چیزای دیگه تعریف شده نیست. اگر من میخوام از قبل اسب سودی داشته باشم باید جیب نفر کناریمو نگاه کنم . نمونه هایی که تو جامعه اسب ایران جدید نیست و بعضی مواقع فقط رنگ عوض کرده . این رابطه اگرچه غلط داره کار رو پیش میبره .
طرح های زیادی هست که میتونه این رابطه رو تصحیح کنه . مثلا یکی ازونا که خیلی از بچه های همین انجمن هم بهش معتقدن و حتی دنبالش رو هم گرفتن ولی به نتیجه نرسیده . فعالیت در غالب تعاونیه . یه تعاونی که تمامی مراحل از تولید تا مسابقات رو برنامه ریزی میکنه . نمونه ای که من و شما با اون ارتباط داشتیم کانون علوم اسب ایران بود و دیدیم که عده ای کانونی تاسیس کردند که هم باعث ارتقا اموزش میشه و هم شغل اونارو در غالب کانون تعریف میکنه . پس تو این برنامه خیلی ها مورد منفعت قرار میگیرن . وگرنه اموزش زیر نظر مستقیم فدراسیون رو که .........!
یه نظام مستقل باید اول از همه هدف تولید رو تعریف کنه .
مثلا در امر پرش اگر مسابقات به حد کافی و با بازده مالی کافی وجود نداشته باشه . چه لزومی به تولید یک کره با براورد هزینه حد اقل 10.000$ . کار اصولی به مدت حداقل 5 سال با براورد هزینه 10.000$ و شرکت تو مسابقات اشفته و بدون نتیجه هست ؟ من قهرمان ایران هم که بشم . وقتی حتی پول اسبکشی رو که استفاده کردم رو بهم نمیدن تنها راهی که میتونم هزینه 20.000$ رو جبران کنم فروش همین کره است . یعنی باز بعد 6 سال باید دستم به دامن یه دلال باشه . وای ازون روز !
البته در ایران هنوز افرادی رو داریم که کاملا دیدشون فرق میکنه چون حداقل از اسپانس مالی برخوردارن. مثلا تو اویل این ماه قرار بود یه سری سوار به خارج از کشور برای مسابقات اعزام بشن .
طرح های زیادی هست که میتونه این رابطه رو تصحیح کنه . مثلا یکی ازونا که خیلی از بچه های همین انجمن هم بهش معتقدن و حتی دنبالش رو هم گرفتن ولی به نتیجه نرسیده . فعالیت در غالب تعاونیه . یه تعاونی که تمامی مراحل از تولید تا مسابقات رو برنامه ریزی میکنه . نمونه ای که من و شما با اون ارتباط داشتیم کانون علوم اسب ایران بود و دیدیم که عده ای کانونی تاسیس کردند که هم باعث ارتقا اموزش میشه و هم شغل اونارو در غالب کانون تعریف میکنه . پس تو این برنامه خیلی ها مورد منفعت قرار میگیرن . وگرنه اموزش زیر نظر مستقیم فدراسیون رو که .........!
یه نظام مستقل باید اول از همه هدف تولید رو تعریف کنه .
مثلا در امر پرش اگر مسابقات به حد کافی و با بازده مالی کافی وجود نداشته باشه . چه لزومی به تولید یک کره با براورد هزینه حد اقل 10.000$ . کار اصولی به مدت حداقل 5 سال با براورد هزینه 10.000$ و شرکت تو مسابقات اشفته و بدون نتیجه هست ؟ من قهرمان ایران هم که بشم . وقتی حتی پول اسبکشی رو که استفاده کردم رو بهم نمیدن تنها راهی که میتونم هزینه 20.000$ رو جبران کنم فروش همین کره است . یعنی باز بعد 6 سال باید دستم به دامن یه دلال باشه . وای ازون روز !
البته در ایران هنوز افرادی رو داریم که کاملا دیدشون فرق میکنه چون حداقل از اسپانس مالی برخوردارن. مثلا تو اویل این ماه قرار بود یه سری سوار به خارج از کشور برای مسابقات اعزام بشن .