نتایح جستجو

بوی سرد این اسپری را در گوش هایم حس می کنم و هنوز یال هایم معطرند عرقگیرم از علف طراوت می گیرد و آسمانم از تو آبی می ماند ...

از تمام دنیا جذر گرفتم و شیهه ای نقره ای برایم ماند که بر شعرهایم داغ زدم ...

آنالیز تو ساده نیست همان گونه که رام کردنت، اما من به آسانی رمیدم از هر چه در خود داشتم ...

سلام احوال شما؟ خیلی کم پیدا هستید... ولی خوشحالم که به روز می کنید هرازگاهی! متشکرم،شما لطف دارید به شعرهام.

یعنی له شد؟:ohno-smiley02:

بعید هم نیست. کجا هستش این خورزوق؟نشنیدم اسم این شهر یا روستا رو؟ ولی کاش ندیده بودم که طفلی چطور رو زمین غلت میزد،دل آدم از جا کنده میشه :sadsmiley:

اصلا نمی خواهد دلم، دنیا،زمین،گلهای نرگس همرنگ خاک مرده باشد اصلا نمی خواهد دلم، این قافیه، بی یاد تو،بی اسم تو پژمرده باشد بر بازوانم داغ تلخی وقتی نباشی انگار با هرم لهیبی، همچون جهنم خورده باشد اصلا نمی خواهد دلم ...

ما هم که اینجا فعلا فقط یک مربی خانوم داریم انگار! البته من ناراضی نیستم.ایشون کارشون خوبه خدا رو شکر. ولی من انتظاراتم خیلی بالاتره .دوست دارم سایر اشکالاتم بهم گوشزد بشه.

خیالات برم داشته بود دیروز که هنوز یک اسب را نمی شناختم، و امروز من خیالات را برداشته ام!

به دلچسبی یک بستنی حصیری روی جدول های حاشیه با طعم کاه و یونجه...!!! آآآ قول می دهم، فکر هم نکرده باشی!

شاید هم اتفاقی بود، نمی دانم اما چیزی مرا گرفت به سهمگینی یک سکته ی قلبی شاید هم مغزی، اما رعشه ای غلبه کرد از جدوگاهم تا بخلق و شاید هم... من بار دیگر دوست می داشتمت هرگز اینگونه نبوده ام انگار ...

در توپخانه ی شهر منفجر شدی همین پریشب که خروس همسایه دیوانه ام کرد و تا صبح خواند و خواند تکلیف می نوشتم که ترکش هایت به سم هایم برخورد کرد و من پای رفتن به جایی را ندارم هنوز، که تو خرد شده باشی ...

دیوار زاویه غلاف پشه های لعنتی چشم های شیهه ای رنگ خمیازه های پهنی زین بلا استفاده مهره ای که شکسته و دست هایی که می نویسد ...

دنیا انگار هندوانه ایست که آن را سرخ تر از تو، که دنیای منی نتوانسته اند رنگ بزنند! من هم موافقم اگر کورس هایم را همیشه تو بدوی!

شباهنگام، ره به کجا خواهم برد؟ جز به اصطبلی که عجین خوشبختی ست به فراخور ثانیه های اسبی شب نشینی یک ساقه از نیلوفر آبی حتی در دل باکس ...

نگو این دخیل را بیهوده بسته ام من از عاطفه ی شاپرک ها سرشارم و دلم از یک بچه آهو نازک تر است برای مهمیزهای خورده به جانش، دخیلم با این کوتاه و بلند ها با همین کوتاه و بلند ها ...

در خیابان وقتی برگه هایم رها شدند برگ های درختان با من همدردی کردند و اسب گونه می دویدم شانه هایم را پشت سر جا گذاشتم و کفش هایم به زمین نمی رسید همیشه برای خاطره ها، پرواز می کردم ...

جایی برای غنچه های قد نکشیده هم هست؟ قدری شیهه دارم، که در تابستان یخ زدند و هنوز کال مانده اند در تب سردی به نافرجامی یک انکسار ...

از زیر یال هایم می وزد نسیمی که می آرد هر لحظه عطر دیروز هایم را که در باغ نگاه تو معطر شد ...

نمیدونم اشکال از سرعت من هست یا ...؟ چون موفق نشدم برای دیدنش از لینکی که دادید هم استفاده کنم.